رسول اکرم(ص) : هر كس امر بمعروف و نهى از منكر نمايد، جانشين خدا در زمين و جانشين رسول اوست.

نوروز در روستای تاریخی فامرین چگونه است؟

نمایش خبر : 1578 | تاریخ انتشار : 29 اسفند 1395

به گزارش سلام کمیجان، روستای فامرین همانند اکثر روستاهای ایران آداب و رسوم خاص خود را در آستانه عید نوروز دارد که به قسمت هایی از این آداب و رسوم های مردم این روستا اشاره می کنیم.

 

روستای فامرین از توابع بخش میلاجرد واقع در شهرستان کمیجان است که اکثر مردم این روستا به شغل های دامداری و کشاورزی مشغول هستند، البته اخیرا برخی از کارگاه های کوچک تولیدی هم در روستا فعالیت می کنند.

 

نوروز در فامرین همانند همه فلات ایران و کشورهای دیگر منطقه خاورمیانه و آسیا با آداب و رسوم خاصی گرامی داشته می شود و روستای فامرین هم از این موضوع مستثنی نیست، از جمله آداب و رسوم سابق و کنونی فامرین می توان به شرح زیر اشاره کرد:


1- قبل از آغاز سال نو حدود یکماه مانده، جنب و جوش خاصی در روستا آغاز می شود، خانم های خانه به کمک آقایان که پس از چند ماه استراحت نیرومند شده اند و از کشاورزی راحت شده اند به نظافت خانه و یا همان خانه تکانی مشغول می شوند و تا یک هفته مانده به آغاز سال جدید این خانه تکانی ها ادامه دارد.

 

در زمان های قدیم با گچ و یا خاک سفید دیوارهای خانه را به مناسبت رسیدن نوروز سفید می کردند ولی الان به دلیل پیشرفت های علمی و اقتصادی دیگر از آن خانه سفید کردن ها خبری نیست، اما هنوز باید تمام اسباب خانه و خود خانه از ظروف گرفته تا فرش ها و موکت ها و پنجره ها و... همه تمیز شوند و از آنجائیکه نظافت و تمییزی در خون فامرینی ها هست تا سال نو را با خانه های تمیز به انتظار بنشینند.

 

2- سبزه انداختن تقریبا دو هفته مانده به عید نوروز آغاز می شود که یکی از هفت سین سفره های عید می باشد اما علاوه بر آن سبزهایی نیز برای درگذشتگان و مردگان درست می کنند تا در آخرین جمعه بر سر قبر عزیزانشان ببرند و قبل از آمدن سال نو  با پخش نذورات و غبارروبی یاد و خاطر گذشتان را با ذکر فاتحه و قرآن خواندن زنده نگه دارند و در پایان آخرین پنج شنبه سال هر قبری را نگاه کنی به سبزه ای آراسته است و این سنت از صد ها سال در روستای فامرین انجام می شده و هنوز هم ادامه دارد.

 

3- در زمان قدیم چند روز مانده به عید نوروز همسایه ها دور هم جمع می شدند و به اندازه سهم خود در درست کردن سمنو که کار بسیار سختی هم هست شرکت می کردند که هم برای سفره هفت سین به کار می رفت و هم برای خوردن مهمانان در دید و بازدید های عید.

 

4 - یک تنقلات مخصوص شب عید که در روستای فامرین قدیم زمان قدیم درست می کردند به اسم « قووت » به زبان ترکی، که متشکل بود از کنجد و شاه دانه و مخلفات دیگر، درست کردن قووت هم همانند سمنو اکثرا در روستای فامرین به صورت گروهی توسط خانم های خانه دار انجام می شد که متاسفانه با اومدن قنادی ها بازار قووت هم کساد شده است.

 

5 - خرید کردن قبل از شب عید یکی دیگر از رسومات مردمان روستای تاریخی فامرین است که معروف به خرید لباس شب عید است و همچنین خرید انواع آجیل و پسته و شیرینی و تخمه و تنقلات دیگر و انواع میو ه های نوروزی که در دید و بازدید های عید جهت پذیرایی از مهمان ها استفاده می شود.

 

6 - شب عید و یا همان آخرین ساعت های سال، بهترین غدا سال به همراه سفره ای رنگین انداخته می شود و سال کهنه را با بهترین خاطره ها در فامرین به پایانش منتظر می مانند.

 

7- در لحظه سال تحویل همه افراد خانواده که پس از یک سال کار و تلاش از هر کجای کشور که هستند به منزل پدر ی می آیند و دور سفره هفت سین جمع می شوند و پدر خانواده طبق رسوم فامرین که دارای احترام خاصی است در بالای سفره هفت سین در کنار مادر خانواده می نشیند و فرزندان و نوه ها همگی دور تا دور سفره هفت سین می نشینند تا در کنار بزرگان که مایه برکت و رحمت خداوند هستند سال نو را آغاز کنند، چند دقیقه قبل از اغاز سال نو پدر یا یکی از فرزندان آیاتی از قرآن مجید را تلاوت می کنند و آخرین ثانیه های سال قدیم معطر باشد به عطر قرآن و اولین ثانیه های سال جدید را با دعای یا محول حول و الاحوال و... رنگ و بویی دیگر می بخشنند.

 

پس از تحویل سال، کوچکترها به رسم ادب و احترام دستان پدر و مادر خود را بوسه می زنند و سال نو را به همدیگر تبریک می گویند و همچنین این کار به نشانه تشکر از زحماتی که برای آنها کشیده اند، و اینجاست که پدر خانواده اسکناس های نو و تا نخورده را از جیبش در می آورد و به تک تک فرزندان به عنوان تبرک و عیدی سال نو هدیه می هد و مادر خانواده هم برای کوچکترها تخم مرغ رنگ کرده ای که از قبل برای سال نو آماده کرده است را هدیه می هد.

 

 

8 - یکی از آداب خوب و مهم مردمان فامرین این است که در اولین روز از سال نو به خانه های یکدیگر رفته و اصولا آنهایی که سنشان بیشتر است اول به دیدار آنها می روند تا سال نو را به رسم ادب بزرگتری تبریک بگویند و دیداری تازه کرده باشند و اگر خدای ناکرده کینه و کدورتی در طول سال به وجود آمده باشد آنها به فراموشی بسپارند و یکی دیگر از نکات مثبت مردمان فامرین این است که اگر از اهالی فامرین در سال گذشته از دنیا رفته باشد برای عرض تبریک سال نو به خانه آن مرحوم می روند تا دل بازماندگان را شاد کنند و با خواندن فاتحه ای یادی از عزیزانشان بکنند که این سنت حسنه یکی از برجسته ترین آداب مردمان فامرین به حساب می آید و مایه مباهات است.

 

9- یکی از سنت هایی که در قدیم روستای فامرین رسم بود شال انداختن بود یعنی اینکه جوانان بعد از سال نو در شب های اول از پشت بام های اهالی بالا می رفتند و با بستن رو سری و یا شالی به طنابی آنرا از بالای پشت بام به سمت پنجره صاحب خانه می فرستادند و صاحب خانه هم طبق رسم بدون آنکه چهره فرد را ببیند از پشت پنجره پول یا تخم مرغ رنگ کرده، یا آجیل و پسته و... به عنوان عیدی به شال می بست و شال انداز آنرا بالا کشیده و به رسم تشکر با صدای بلند عید راتبریک گفته و به سراغ خانه های دیگر می رود.

 

10- تخم مرغ بازی کردن هم یکی دیگر از بازی ها و سنت های جوانان قدیم فامرین بود به اینگونه که بچه ها و نوجوانانی که هدیه خود یعنی تخم مرغ خام یا پخته که به عنوان عیدی مرسوم بود را می گرفتند جمع می کردند و با دوستان خود این بازی را انجام می دادند و نحوه آن هم این طوری بود که یکی تخم مرغ را در مشت خود می گرفت و کمی از سر یا ته آن را بیرون می گذاشت و یکی هم تخم مرغ دیگری در دست داشت آن کسی که تخم مرغ دستش بود به تخم مرغ دیگری می زد اگر هرکدام از تخم مرغ ها می شکست مال کسی می شد که تخم مرغش سالم مانده است.

 

 

 

11- روز سیزدهم فروردین یک روز تاریخی برای فامرینی ها هست طبق رسوم چند صد ساله مردم این روستا از صبح نهار را آماده می کنند و آن روز را در صحرا و طبیعت زیبا و سر سبز دشت فامرین سپری می کنند بعد از خوردن ناهار کم کم مردم سبزه های سفره هفت سین خود را برداشته و همگی طبق سنت به طرف تپه باستانی دمیرقه می روند که آب ریز یکی از قنات روستا که به نام قنات فامرین نام دارد و قدمدت 1200 ساله  دارد که در کنا تپه دمیرقه هست می روند و هر خانواده ای دور تا دور تپه می نشینند و آخرین تنقلات و میوهای باقی مانده از نوروز را آنجا می خورند و به شادی و پایکوبی می پردازنند و مردان روستا با صدای ساز و دغل شروع به رقص محلی می کنند و در پایان هم هر کسی طبق باور مردمان فامرین نخی از لباس خود را به بوته گیاهی می بندد و سبزه ها را در آب قنات رها می کنند و پس از این دو هفته پاشنه های کفش خود را می کشند و کمربند همت را می گمارند تا بعد از سیزده بدر به بیابان رفته و شروع می کنند به کارهای کشاورزی و طلب روزی حلال از دست رنج خودشان تا سال دیگر همین موقع دوباره دور تپه دمیرقه جمع شوند.

 

 برگرفته از وبلاگ روستای فامرین

 

انتهای پیام/ع

دیدگاه کاربران
دیدگاهی توسط کاربران ثبت نشده است .

اطلاعات

ارسال نظر به این پست پس از 10 روز پس از انتشار امکان پذیر می باشد
منشور اخبار
salamup.ir
telegram
nashrkhabar.ir